27, అక్టోబర్ 2016, గురువారం

ఆడది

 ఆడది

      ఆడపిల్లకు అసలు నిజంగా సొంతం అని ఎవరున్నట్టు?  అమ్మ నాన్నల దగ్గర మారం చేస్తే ఆడపిల్లవి ఏమిటా మారం అని పట్టించుకోరు. అమ్మ నాకూ  సైకిల్ కావాలి కోనవూ అని అంటే నీకేందుకు ఆడపిల్లవి అనేస్తుంది అమ్మ. అన్నని ఏదన్నా అడిగితే తన పనులు తనవంటాడు . పెళ్ళితో బాధ్యత తీర్చుకుంటాడు తండ్రి.

     ప్రేమించి / పెద్దలు కుదిర్చిన పెళ్లి చేసుకున్న భర్త చేయి పట్టుకోగానే నీ తరువాతే అన్నీఅని (మచ్చిక చేసుకోడానికి) మన ఇంట్లో చెప్పిన కబుర్లు అతని ఇంటికి తీసుకెళ్ళ గానే అమ్మ చెప్పింది చెయ్యి అనో , అక్కకు నచ్చినట్లు ఉండు అనో రెండో స్థానంలో నించో బెడతాయి .

     ఇంక పిల్లలు పుట్టకా చెప్పనే అవసరం లేదు. ఏనాటికైనా వీళ్ళకు నా తరువాతే అని మొదట అనిపించినా వారి అవసరాలతో ఆడదాని కాలం, జీవితం కరిగిపోతాయి. కొడుకు హయాముకు వచ్చేసరికి రెండో స్థానం నుండి జారి ఆఖరికి చివరి స్థానం ఐనా దక్కుతుందో లేదో చెప్పలేని ఆడ బ్రతుకుకు ఎవరు ఆసరా? ఎవరు ఆలంబన?

    వీటన్నింటి మధ్య చిన్నచిన్న ఆనందాల రూపంలో చిరుజల్లులు కురిసినట్టే కురిసి మాయమయ్యే ఆడదాని జీవితానికి ఎవరి నీడ సొంతం? ఎవరి ఆత్మీయత నిజం?

ఇప్పటి రోజులలో మీకు చదువులు , సంపాదనలు వున్నాయిగా అనేవారు వున్నారు. ఎన్ని చదువులు వున్నా , సంపాదనలు వున్నా పక్కన నిజమైన తోడూ నీడ వుండడం అవసరం .స్వతంత్రం వేరు స్వాంతన వేరు . ఆ తోడు ఎవరిది ?  ఆనీడ ఏది ?


20, అక్టోబర్ 2016, గురువారం

చెప్పాలని వుంది

చెప్పాలని వుంది నీకు చాలా చెప్పాలని వుంది
నీతో గడిపే ప్రతిక్షణం నా జీవిత మధురిమని
నీతోడే నా ఆనందాల వెల్లువని
నీ చెలిమే నా గరిమ అని
చెప్పాలని వుంది నీకు చెప్పాలని వుంది!!

నాపై నిలిచే  నీ చూపే నా చిరకాల వాంఛ అని
నీ నోటి మాటే నా జీవిత మకరందమని
నీ చేతి స్పర్శే నా జన్మకు ధన్యమని
నీ అభిమానమే నా జీవిత లక్ష్యమని
చెప్పాలని వుంది నీకు చెప్పాలని వుంది!!

నీతో వేసే ప్రతి అడుగు నా గమ్యానికి చేరువని
నీతో పలికే ప్రతి మాట నా ప్రగతికి మెట్టు అని
నీతో ఆడే ప్రతి ఆట నా ఆనందానికి ఆసరా అని
నీతో నిండిన జీవితమే నా జన్మకు పరమార్ధమని
చెప్పాలని వుంది నీకు చెప్పాలని వుంది!!


15, అక్టోబర్ 2016, శనివారం

పాత కొత్తల మేళవింపు


మీరు పాత కొత్తల మేళవింపు గురించి విని వుంటారు కదా . ఎప్పుడైనా డైరెక్ట్ గా చూసారా . ఏమిటి చాల రోజుల తరువాత కాదు కాదు చాల ఏళ్ళ తరువాత వచ్చి ఇలా ఏమిటేమిటో అడుగుతోంది తల తోక లేకుండా అనుకుంటున్నారా .. కాసేపు ఆలోచించండి చూసారో లేదో . ఎందుకంటె మేము మొన్న దసరా సెలవలకి మా ఊరు వెళ్ళినప్పుడు ఒక పెద్దాయన్ని చూడడానికి అనపర్తి వెళ్ళాము . ఆయన మీ అందరికి కూడా పరిచయమే లెండి మీ అందరికి అంటే బ్లాగ్ లు చదివే వారందరికి అని సుమండీ .

ఇంటిముందు గేటు తీసేసరికి చక్కగా అరటి మొక్కలు, కనకాంబరాలు, మామిడి చెట్టు, మల్లె తీగ ఇలా అన్ని మొక్కలు స్వాగతం పలికాయి . ఎదురుగా పెద్దావిడా (పార్వతిదేవి అంటే బాగుంటుందేమో )ఎవరికో అరటి ఆకులు ఇస్తూ మమ్మల్ని చూసి ఎవరబ్బా ఎక్కడ చూసినవాళ్ళలా లేరే అనుకుంటూ ఉండగానే మేము హైదరాబాదు నుండి  వచ్చాము సర్ వున్నారా  అండి  అని  అడిగాము.  ఆవిడ లోపలి  తీసుకు వెళ్లారు మీకోసం ఎవరో వచ్చారు అంటూ .

చక్కగా కచ్చాపోసిన  పంచెకట్టు ముఖాన విభూది రేఖలు , వాటి మధ్యన కుంకుమ  బొట్టు. అప్పుడే భోజనం ముగించుకుని ఒక్కపొడి నములుతున్న 6 అడుగుల 70వ పడిలో పడిన మనిషిని చూసి మేము ఫలానా మిమ్మల్ని చూడాలని వచ్చాము అని మావారు తన పేరు ఊరు పరిచయం చేసుకున్నారు . ఆ పరిచయం తో మావారిని పెద్దాయన పరిష్వంగం తో సత్కారం చేసారు . ముఖం తెలియక పోయినా ఆ సత్కారానికి మా వారు తెగ సంబరపడిపోయారు. ఆయన ఆనందాన్ని నేను పంచుకున్నాను అనుకోండి .

ఇంతకీ మొదలు పెట్టిన విషయానికి దీనికి ఏమిటా సంబంధం అనుకుంటున్నారు కదా . వస్తున్నానండి అక్కడికే వస్తున్నా .ఇంతకీ ఆ పెద్దాయన వేషధారణ గురించి చెప్పానుకదా ఆయన వయసుకు భోజనం తరువాత ఏంచేస్తారు కాసేపు పడుకుంటారు అనుకుంటాము మనం కానీ ఆయన ఈ నాటి కంపూటర్లు మాకేం గొప్పకాదు అనేలా కంప్యూటర్ లో తెలియని విషయం లేదు . పూర్వకాలంలాగా అంటే మరీ 60 లు 70 లు లోలా కాదు 80 లో లా లెండి మోడల్ ఇల్లు వంటగది వేరు భోజనాల గది వేరు డైనింగ్ టేబుల్ వుందండోయ్. అలానే పెద్దగ హాలంతా నిండిపోయే టీవీ కాదు కానీ చక్కగా ఎవరి పడక గదుల్లో వాళ్ళకి చిన్న టీవీలు . పెరటిలో చక్కని మొక్కలు ఇంట్లో ACలు , అలానే మీకు నీళ్ళకు కాగులు వాడేవారు గుర్తుందోలేదో మా అమ్మమ్మగారి ఇంట్లో మా మామ్మగారి ఇంట్లో ఉండేవి లెండి పెద్ద ఇత్తడి బిందెతో కట్టెలపొయ్య మీద వేడి నీళ్ళు కాస్తారు దానిని కాగు అంటాము మేము.పెరటిలో కాగు తో నీళ్ళు కచుకోడానికికట్టెల పొయ్యి ఇప్పుడు చెప్పేది మరీ వింత గొప్ప కూడానండోయ్ మీరు ఊర్హించలేరు పాతకాలం వాళ్ళు అందులోను పల్లెటూరి వాళ్ళు దానిగురించి ఆలోచిస్తారని చెప్పేస్తున్నా మరి సోలార్ పవర్ సప్లై. అది చూసి నేను చాల ఆశ్చర్యపోయాను సుమండీ.

సిటీ లో వాళ్ళే దాని గురించి ఆలోచించడం చాల అరుదు కదా . అలాంటిది చిన్న ఊరిలో ఆ సోలార్ వాడకం నాకు చాల కొత్తగా అనిపించింది . అప్పుడు అనిపించింది  ఆ పెద్దాయన కు అన్నింటిమీదా పట్టు వుంది కనుకనే ఇన్ని పోస్ట్లు, బ్లాగ్స్ లో అన్ని కంమెంట్లు అంతమంది  ఫాల్లోవర్స్ అని . ఆయన అనుభవం ఆధ్యాత్మికం ఆసక్తి ఎప్పుడు కాలంతో పాటు నడుస్తూ ఉంటాయని అర్ధమయ్యాక ఆయనమీద అభిమానం మావారికి నాకు చాల పెరిగిపోయయనుకోండి .

అన్నట్టు ఇంకో విషయం కూడా చెప్పాలి,  ఇంట్లో ఆయన భార్య కొడుకు కోడలు ఒక మనవరాలు వున్నారు . చిన్న ఊరులో ఆడపిల్లని పెంచడం అంటే ఇక్కడ వంచిన తల బడిలోనూ, బడిలోవంచిన తల ఇంట్లోను ఎత్తేలా పెంచుతారు కదా. అందులోను తాతగారు  మామ్మగారు వున్నా ఇంట్లో ఆడపిల్ల అంటే ఇంకా కట్టుబాట్లు ఎక్కువ వుంటాయి కదా, ఇంతకీ విషయమా ఏంటంటే ఆ మనవరాలు నేషనల్ లెవెల్  కరాటే ఛాంపియన్ అంటే ఆశ్చర్యంగా లేదు మీకు.

పాత ఆచారాలను ఒక చేతిలో పట్టుకుని, కొత్త ఆలోచనలను మేళ విన్చుకుంటూ, తన తరువాతి తరానికి ప్రతి విషయాన్నీ విపులంగా వివరిస్తూ, వాటిలోని మంచి చెడులను ఎంచుకోగలిగిన ఆలోచనలను వారిలో పెంపొందిస్తు ముందుకు నడిపిస్తూ, ఇంటికి మాత్రమే పరిమితం కాకుండా దేశవిదేశాలలోని పాఠకులకు కూడా  ఆ విజ్ఞానాన్ని పంచుతూ, వారికి  వున్న సమయాన్ని అందరికి ఉపయోగపడేలా వినియోగిస్తున్నారంటే చాల ఆనందంగా వుంది  కదూ . రేపు కాదు కాదు ఇప్పటినుండైనా మనం ఎలా ప్రవర్తిస్తే నలుగురికి మన నుంచి మంచి అందే అవకాశం ఎలా వుంటుందో మనకు తెలుస్తుంది ఇలాంటివారి సావాసం వల్ల. వారికి నా నమోవాకాలు.


7, అక్టోబర్ 2015, బుధవారం

special

అందరిలోనూ స్పెషల్  గా కనబడాలని అందరి కళ్ళు మనమీదే వుండాలని ఆలోచిన్చేవాళ్ళల్లో నేను వున్నాను .అసలు ఆ ఆలోచనకి మూలం ఏమిటా అని చాలాసార్లే ఆలోచిస్తూ వుంటాను. ఇప్పటికి సరైన సమాధానం దొరకలేదనుకోండి. కానీ పట్టువదలని విక్రమార్కుడిలా శోదిస్తూనే వున్నాను.

     చిన్నప్పుడు స్కూల్ లో చదివేటప్పుడు టీచర్  నన్నే మెచ్చుకోవాలి అల్లరిచేసినా  తిట్టకూడదు అనుకునే దాన్ని . పాపం మా టీచర్స్ నా పట్ల అలానే వుండేవారు. అమ్మ నన్ను ఏంతో శుభ్రంగా తయారు చేసి రోజు స్కూల్ కి వెళ్ళేటప్పుడు మంచి బుద్దులు చెప్పి పంపేది నేను చాలావరకు అలానే ఉండడానికి ప్రయత్నించేదాన్ని టీచర్ నన్ను గుడ్ అని మేచుకోవాలని. తతిమా పిల్లలు నన్ను స్పెషల్ గా చూడాలని.

     collageలో చేరిన రోజు అమ్మ , నాన్న ఇద్దరు చాల జాగ్రత్తలు చెప్పారు (మంచి బుద్దులు చెప్పే స్టేజి దాటానని) .ఇంటి దగ్గర దించిన  తల collageలోనే ఎత్తాలని , బయటి వాళ్లతో కొత్తవాళ్ళతో అవసరం లేకుండా మాట్లాడ కూడదని , మంచి పిల్ల అనిపించుకోవాలని అలానే వున్నాను అందరు నన్నుమంచి అని మేచుకోవాలని, చాలా  స్పెషల్ అనాలని. స్పెషల్ ముందు  చాలా చేరిందేమిటా అని చూస్తున్నారా ?  మరి  collage కదా ఇంకొంచెం స్పెషల్   అన్నమాట .

     పెళ్లి కుదిరింది .ఆ రోజు రానే వచ్చింది . అమ్మ చెప్పింది అత్తగారింటిలో మర్యాదగా మసులుకోవాలి . ఎదురు మాట్లాడకూడదు . మంచి అమ్మాయి మా కోడలు అని అనిపించుకోవాలి అని . అలానే వున్నాను నా వీలినంతవరకు .మా కోడలు చాల శుభ్రం . అన్ని చాల జాగ్రత్తగా చేస్తుంది ఉంచుతుంది అనిపించుకున్నాను . 

     ఇంక పిల్లలు పుట్టుకు వచ్చారు . అమ్మ చెప్పింది పిల్లలని బాగా, జాగ్రత్తగా, మంచిగా, మర్యాదగా ఇన్నిచేరాఏమిటా అని చూస్తున్నారా . మరి బాధ్యత కూడా చేరింది కదా అమ్మవ్వగానే అందుకన్నమాట .ఇలా మనపిల్లలు కూడా అందరిలో స్పెషల్ గా కనపడాలనే తపన ఇంకా పెరిగిపోయింది . నా స్పెషల్ సంగతి మర్చిపోయి వాళ్ళ స్పెషల్ గురించి తపన ప్రయత్నం పెరిగిపోయాయి . 

     ఇవన్ని ఆలోచిస్తుంటే మళ్ళినా ఆలోచనలు తిరిగి స్పెషల్ దగ్గరే ఆగాయి  ఏంచేస్తాం కొన్ని ప్రశ్నలకి ఆలోచనలకి  సమాధానాలు దొరకడం చాల కష్టం అని ఇప్పటికి బాగా అర్ధమయ్యింది . 

     కొంతవరకు  స్పెషల్ గా  ఉండాలనే ఆలోచన  ఇతరులని  ఇబ్బంది పెట్టనంత వరకు  ఆరోగ్యకరమే కదా వచ్చిన నష్టం ఏం లేదు కదా ని సరిపెట్టేసుకోవటమే నా వంతు అయ్యింది . 

     ఆ మర్చిపోయానండోయ్ ఇప్పుడిక పిల్లలతో పాటు నేను కూడా నా స్నేహితుల మధ్య. ఇంటి చుట్టూ పక్కల వాళ్ళ మధ్య స్పెషల్ ఏ సుమండీ.అలా అయితేనే నాకు ఇష్టం అనుకోండి .

14, ఆగస్టు 2015, శుక్రవారం

సందేశం


          మొన్న ఒక కధ చదివానండి . ఎందులో అనేది ఇక్కడ విషయం కాదనుకోండి .ఇంతకీ విషయం ఏమిటి అనేగా మీరు అడిగేది వస్తున్నానండి అక్కడికే వస్తున్నాను.

          మొన్న కధ చదివానన్నాను కదా అందులో ఒక మాస్టారు పాపం కొంచెం పేద మాస్టారు లెండి తన కూతురికి కొత్తగా పెళ్లి చేసారు . మొదటి సంక్రాంతి వచ్చింది. అల్లుడిని కూతురిని ఇంటికి పిలిచి బట్టలు పెట్టి ఏదైనా గిఫ్ట్ కొనివ్వాలని ఆ మాస్టారి గారి భార్య గారి ఆశా. పాపం మాస్టారి పరిస్టితి ఇరకాటంలో పడుతుంది . ఇంకా పెళ్ళికి చేసిన అప్పులకి వడ్డీలే తెమలలేదు, ఎలారా భగవంతుడా అని ఆలోచనలో పడుతుంటారు. ఇంతలో పండగ రానే వచ్చింది . దానితో పాటే కూతురు కొత్తల్లుడు కూడా వచ్చారు. దానితో మాస్టారి కంగారు ఇంకా ఎక్కువ అయ్యింది . పాపం తన భార్యకేమో అల్లుడికి కొత్త బండి కొనివ్వాలని కోరిక . పోనీ ఏ వాచినో వుంగారమో ఐతే మాస్టారు కాస్త ఆశాజనకంగా ఉండేవారేమో .అంత చిన్నచిన్న బహుమతులు పెద్దింటి అబ్బాయికి ఎలా ఇస్తాము అందులోను కట్నం కూడా లేకుండా మనమ్మాయిని చేసుకున్నారాయే అంటారు మాస్టారి భార్య . ఇంక బండి గురించి ఆలోచించక తప్పలేదు మాస్టారికి . ఆయన పడే తర్జన భర్జన చూడలేక ఆ గొప్పింటి అబ్బాయి తనే ఒక బండి బుక్ చేసి surprise గా బండి మాస్టారే బుక్ చేసినట్టుగా ఇంటి address కి పంపి మాస్టారి చేతులమీదుగా బహుమతి గా ఆ బండిని అందుకుని తన ఇంట్లో భార్యకు అవమానం జరగకుండా ఆదుకుంటాడు . ఎప్పటికి మావగారికి ఆ విషయం తెలియకూడదని తన భార్యనుండి మట తీసుకుంటాడు . బండి ఎలా వచ్చిందో తెలియక మాస్టారు , మాస్టారే తెచ్చారు కాబోలనుకుని మురిసిపోయిన మాస్టారి భార్య , తన భర్త తన పరువు తన తల్లి తండ్రుల పరువు కాపాడి   (అతని తరఫు వాళ్ళ దగ్గర ) తనని ఉన్నత స్తానం లో నిలబెట్టడాని కూతురు మురిసిపోతారు .

          ఆ అల్లుడి ఉద్దేశం తప్పని నేను అనటంలేదు . కాని తన వాళ్ళని మోసం చేసి నట్టే కదా . ఈ కధ ద్వార మనం అత్తారికి తెలియకుండా వాళ్ళ అబ్బాయి మనకు హెల్ప్ చెయ్యడం మంచిది అని కదా చెపుతున్నాము. కాని మార్పు అనేది ఒక వ్యక్తీ లో వస్తే ఏం లాభం . మొత్తం సమాజంలో కనీసం అబ్బాయి విలువలు వున్నవాడు అంటే వాళ్ళ అమ్మ నాన్నలు ఆ విలువలను నేర్పే సంస్కారం వున్నవాళ్ళుగా వుండాలని చూపిస్తే బాగుండేది . వాళ్ళకి తెలియకుండా కొడుకు వేరే వాళ్ళకి అత్తారే అనుకోండి సమర్ధింపుగా వున్నాడనే విషయం తరవాత తెలిస్తే వాళ్ళు తల్లితండ్రులుగా ఓడిపోయినట్టే కదా .
     
     ఇలాంటి కధలు అందరికి ఒకే సందేశాన్ని ఇవ్వలేవు కదా అని . మీరేమంటారు? ఇది నేను ఈ కధ రాసిన వాళ్ళని విమర్శించాలని కాదు నా అభిప్రాయం నాలో నేను గా రాస్తున్నాను అంతే  సుమండీ . 

     నా బ్లాగ్ కదా అని ధైర్యం అంతే. అందరిని కలుపుకోగలగాలి అనే ఉద్దేశం వుండాలి కాని ఒకళ్ళకి తెలియకుండా ఒకళ్ళని సమర్ధిస్తే తరువాత తరువాత గోడవలని మనమే పెంచి పోషించినట్టు కదా .

          

         

మధురా నగరిలో చల్లనమ్మబోదు







మధురా నగరిలో చల్లనమ్మబోదు 
దారి విడుము కృష్ణా కృష్ణా  ! మధురా నగరిలో !

మాపటి వేలకు తప్పక వచ్చెద
పట్టకు నా కొంగు గట్టిగాను కృష్ణా  !మధురా నగరిలో!

కొసరి కొసరి నాతో సరసములాడకు
రాజ మార్గమిది కృష్ణా కృష్ణా
వ్రజ వనితలు నను చేరవత్తురిక 
విడు విడు నాచేయి కృష్ణ కృష్ణా  !మధుర నగరిలో!

ఈ క్రింది చరణం కూడా వుంటుందండి ఆడియో సాంగ్ లో ఆడియో కూడా విడిగా పెడదామనుకున్నాను కానీ దొరకలేదు . దొరకగానే అదికూడా వినిపిస్తాను మీకు అది ఇంకా బాగుంటుంది .

అత్తా చూసినా నన్ను ఆరడి చేయును
ఆగదమేలరా అందగాడ కృష్ణా  !మధురా నగరిలో!

12, ఆగస్టు 2015, బుధవారం

గురుపూజ

                                గురుపూజ 


మొన్న నేను గురుపూజ చూసానండి. గురుపూజ అంటే ఏదో గుడిలో బాబాగారికి పూజచేయడం కాదు . మొన్న సత్యసాయి నిగమాగమంలో శ్రీ చాగంటి కోటేశ్వర రావు గారు శంకరాభరణం సినిమా మీద ప్రవచనం చేసే సందర్భంలో ఆ వేదికపైన గురుశిష్య సంబంధం లోని విశేషాలను విలువలను గురించి చెప్పిన సందర్భంలో శ్రీశ్రీశ్రీ మంగళంపల్లి బాల మురళీకృష్ణగారికి వారి శిష్యుడు మోహన కృష్ణ గారు స్వయంగా తమ స్వహస్తాలతో గురువుగారికి పురుష సూక్త యుక్త షోడస ఉపచార పూజ చేసారు. ఎంత అదృష్టవంతులు ఆ గురు శిష్యులు ఇద్దరు.  గురువు ప్రాణాలతో నిలబడి పూజ చేసే భాగ్యం శిష్యునికి కల్పించడం శిష్యుని అదృష్టం ఐతే, పూజ చేయడానికి మనసు నిండా భక్తిని నింపుకున్న శిష్యుడు వుండడం గురువుకి గౌరవం కదా. 

    వారిద్దరి ఆనందం ఒక ఎత్తుఐతే అలాంటి దృశ్యాన్ని చూసే అదృష్టాన్ని కలిగిన వారందరి భాగ్యమే భాగ్యం సుమండీ. ఒక మనిషికి భాగవతుని ఉపచారాలన్నీ జరిపి పూజించడం కళ్లారా చూడడం నిజంగానే చాల ఒళ్ళు పులకించే సంఘటననే చెప్పాలి . 

ఆ  సందర్భంగా వారిద్దరూ కలిసి వేదిక మీద ఒక కీర్తన ఆలపించారు, బ్రహ్మాండం!