మానసిక స్తైర్యం

        

 మానసిక స్తైర్యం

            నిన్న టీవీ పెట్టిన దగ్గరనుంచి ఒకటే డల్ గా అనిపించింది. సిని నటుడు ఉదయ్ కిరణ్ ఆత్మహత్య.  అసలు ఆత్మహత్య చేసుకోవాలంటే  ధైర్యం చాలా కావాలి. అంత ధైర్యం వాళ్ళకష్టాన్ని గట్టెక్కడానికి ఉపయోగించగలిగితే వాళ్ళు సాధించలేనిది ఏముంటుంది? చావాలని ఆలోచించే సమయాన్ని వాళ్ళు ప్రాబ్లం కు సొల్యూషన్ వెతకటం లో పెట్టగలిగితే సగం నిరాశావాదులు తగ్గుతారు.

          ఎంత కష్టం వచ్చినా దేనిమీదైనా విరక్తి కలగచ్చు కానీ , జీవితం మీద విరక్తి కలగకూడదు.  కాలంతో పాటు కొన్ని కష్టాలు అనుకున్నవి  చాలా సులువుగా తీసిపడేసే అంశాలుగా కనబడొచ్చు. అయిన ఆ మాత్రం జీవితం మీద అవగాహన లేనివాళ్ళు వాళ్ళ మీద ఆధారపడే వారిని ఎలా జాగ్రత్తగా చూసుకోగలరు? ఒక (చిన్న/పెద్ద) కష్టాన్ని తట్టుకోలేని , సాధించలేని మనస్తత్వాలు దేశానికి, సమాజానికి, కనీసం కుటుంబానికి ఎంతవరకు భరోసాగా వుండే అవకాశం ఉంటుంది? 

          

           చిన్నప్పటి నుంచి ఆటల నుంచి పిల్లల మనస్తత్వాలను ధైర్యంగా మలచగలిగే కుటుంబవ్యవస్థ కేవలం మన భారత దేశానికే సొంతం. అలాంటిది ఈ మధ్య యువతలో మానసిక స్తైర్యం సన్నగిల్లిపోవడానికి కారణాలను చూస్తే మనమే అనేది స్పష్టమవుతోంది .  పూర్వంలా ఉమ్మడి కుటుంబాలు ఇప్పుడులేవు. అవి వుంటే కొంతలో కొంత పిల్లలకి తాత, మామ్మ / అమ్మమ్మ ల నుండి కొంత కౌన్సిలింగ్ లు జరిగే అవకాశం వుండేది. ఇంకోటి పిల్లలు నలుగురితో కలిసి ఆడుకోవడం, పోట్లాటలు తిరికి కలిసిపోవడాలు  లాంటి వాతావరణం ఈనాటి పిల్లలలో లేకపోవడం ఒక కారణంగా చెప్పొచ్చు.చిన్నప్పటి నుండి పక్క పిల్లలతో కలిసిమెలిసి తిరగడం వల్ల చిన్న చిన్న తగాదాలు ఇబ్బందులు ఎదుర్కోవడం వల్ల వాళ్ళు పరిస్తితులను ఎలా నెగ్గాలి అనే విత్తనం పడే అవకాశం ఉంటుంది. అలానే పూర్వం ఇంట్లో కనీసం ఇద్దరు లేక ముగ్గురు పిల్లలు ఉండేవారు. అలా మిగతా వారితో కలిసి పెరగడం వల్ల ఒక వస్తువు మీద కేవలం ఒకరి హక్కే అనే భావన కాకుండా పంచుకోవడం, సర్దుకోవడం వంటివి ఉండేవి. ఇప్పటి ఇళ్ళల్లో కేవలం ఒక్క పిల్లో, పిల్లాడో ఉండడం వల్ల వారి బొమ్మలపై , అమ్మానాన్నల గారాలపై కేవలం వారి ఒక్కరి హక్కే ఉంటోంది. కాబట్టి షేరింగ్ , వెయిటింగ్ లాంటి విషయాల గురించి పిల్లలకి తెలిసే అవకాశం లేదనే చెప్పాలి.

     ఇంకో కారణం  ఇప్పటి తల్లిదండ్రులు ఇద్దరు ఉద్యోగస్తులు కావడం వల్ల టైం దొరకని కారణం వల్ల పిల్లలకు ఇన్స్టెంట్ ఫుడ్ లు, రడీమేడ్ డ్రెస్ లు, మాల్ల్స్ లో షాపింగ్ లు ఇవే పరిచయం చేస్తున్నారు.  వాటిలో రియాలిటీ కన్న  పిల్లలకు నాచురల్ కాక ఆర్టిఫిషియల్ విషయాలే కనబడుతున్నాయి.  మనిషికి అన్ని ఎంతో సులువుగా అందుతాయి అన్న అవగాహనే ఏర్పడుతోంది. దానితో తండ్రి కష్టపడితేనే ఈ సౌకర్యాలు అనే విషయం వైపు పిల్లలకి దృష్టి పడే అవకాశమే వుండడం లేదు. చిన్నప్పుడు మా అబ్బాయిని ఎవరైనా మీ నాన్నకి డబ్బులు ఎలా వస్తాయి అని అడిగితే వాడు ATM మిషిన్ లో కార్డు పెడితే వస్తాయి అనేవాడు. అదే వాడికి కనపడేది మరి. అది వాడి తప్పు కాదనుకోండి. ఆ పద్ధతి ఇప్పటి పిల్లలలో ఇంకా ముదిరిందనే చెప్పాలి. 

          ఇంక స్కూల్స్ లో ఐతే excursion కి తీసుకెళ్ళాలి అంటే ఏ రిసార్ట్ కో తీసుకేలుతున్నారే కానీ అందులో పిల్లలకు ఎంత వరకు ఉపయోగం అనేది ఆలోచించటం లేదనే చెప్పాలి. ఇప్పటి పెద్ద స్కూల్స్ ఐతే ఫారెన్ ట్రిప్స్ కూడా వేస్తున్నారు. పిల్లలకు అది అవసరమా అసలు.

         

            ప్రతి పిల్లాడి చేతిలో tablet / mobile వుంటోంది. ఎందుకురా నీకు అంటే ఆడుకోడానికి అంటాడు వాడు. ఇది వాళ్లంతట వాళ్ళకు వచ్చినది కాదుకదా.  స్కూల్ డేస్ లో చేతిలో సెల్ ఫోన్లు, కాలేజ్ డేస్ లో బైక్ లు , ఇంక రియల్ లైఫ్ గురించి ఆలోచించే సమయం ఇప్పటికితల్లితండ్రులు గా మనం ఎక్కడ ఇస్తున్నాము?

          ఇంక  సినిమాలలో ఐతే  హీరో అంటే మేలినియర్ కి వారసుడు ఓ వందమందిని చంపెస్తేనే వాడు మగాడు. ఆడపిల్లకి ఐతే వాడే సరైన మొగుడు . ఆ సినిమాలుచూస్తే పిల్లలకి పెద్దైన వెంటనే తేరగా ఆస్తులు వచ్చి పడతాయి అనుకుంటున్నారు. రాని పిల్లలకి తండ్రి చేతకానివాడుగా కనబడతాడే తప్ప వాడు పగటికలలలో వున్నాడని అర్ధం అయ్యే సరికి వాళ్ళకి ౩౦ ఏళ్ళు దాటిపోతున్నాయి. ఇంక ఆ టైం లో చేసి సాధించడం గురించి ఎప్పటికి ఆలోచించగలరు. 

          ఇలాంటి పెంపకాల వల్ల మనమే మన పిల్లల భవిష్యత్తును గాలిలో నిలబెడుతున్నామన్న నిజాన్ని తల్లితండ్రులు ముందుగా గ్రహించుకుంటే , పిల్లలకు వాళ్ళని వాళ్ళు ఎలా బాలన్స్ చేసుకోవాలో నేర్పగలిగిన వాళ్ళమవుతాము . 

ఎదురుచూపులు

                                       ఎదురుచూపులు

ఇలా శ్రీవారు ఆఫీసుకి వెళ్ళారో లేదో సుమన ఫోన్ వచ్చింది . ఇంట్లోనే ఉంటున్నావా నేను వస్తున్నాను అని.  You are always welcome అని చెప్పాను తనకి.  సుమన వస్తుందంటే నాకు చాలా సంతోషం మరి. ఎందుకంటే తను నాకున్న మంచి స్నేహితురాళ్ళలో మొదటి స్థానంలో వుంటుంది మరి.

తను వచ్చేసరికి పనంతా ముగించుకుని కబుర్లు చెప్పుకోవచ్చని మొత్తం పనంతా గబగబా హడావిడిగా చేసి వచ్చి హాల్లో సోఫాలో కూర్చుని తనకోసం ఎదురు చూస్తూ TV లో channels తిప్పుతున్నాను .  Time  చూస్తే 11.30, అయినా సుమన ఇంకా రాలేదు సరికదా, కనీసం తన ఫోన్ కూడా రాలేదు. సరేలే ఇంకా బయలుదేరటం కుదరలేదేమో అని అనుకున్నాను.

సుమనకి నాకు పదిహేనేళ్ళ స్నేహం. సుమన భర్త మావారు ఒకే ఆఫీసులో పని చేస్తారు. సుమన తీరు వేరు. మనిషి అందంగా , హుందాగా ఉంటుంది. ఎవరైనా తన సర్కిల్ లో వాళ్ళు సలహా అడిగితే ఎంతో ఆలోచించి అన్ని కోణాలనుండి ఆ సమస్యలోని సాధక బాధకాల గురించి పూర్తిగా విశ్లేషించి వివరించి చెప్పగల తెలివైనది.  నాకు తన వ్యక్తిత్వం చాలా విషయాలలో నచ్చుతుంది. ఒక్క విషయంలో తప్ప.  అబ్బ ఇంకా రాలేదేమిటా అని టైం చూస్తే ఒంటిగంట లంచ్ టైం అయ్యింది ఇంక ఎప్పటికి వస్తుంది సుమన ? కనీసం ఎదురుచూస్తూ ఉంటానని అనుకోదేం?  ఒక ఫోన్ చేసి లేట్ అవుతుందని చెబితే తన సొమ్మేం పోతుంది?

ఇంత గింజుకునే బదులు ఆ పనేదో నేనే చెయ్యొచ్చుగా అనేగా మీ ఉద్దేశం? అదే వస్తున్నాను. నాకు తనలో నచ్చని విషయం ఇదే . ఇప్పుడు నేను ఫోన్ చేసాననుకోండి "అయ్యో నేను  నీకు చెప్పినప్పటి నుంచి ఒకటే హడావిడిగా పనులు చేస్తూనే వున్నాను. ఇంకా కాలేదోయ్ ఏమీ అనుకోకు నేనే చేసి చెబుదామనుకున్నాను. హడావిడిలో మర్చిపోయాను . ఇందాక ఫోన్ దాకా వచ్చిన దాన్నే ఏదో గుర్తువచ్చి వెళ్లాను మళ్ళి కుదరలేదు. అందులోను నువ్వేకదా  నన్ను బాగా అర్ధం చేసుకున్నదానివి, ఇంక నా  సంగతి బాగా తెలిసిన దానివి కనుక మనిద్దరిమధ్య ఫార్మాలిటీస్ కి అంత ఇంపార్టెన్స్ లేదని, మర్చిపోయినా నువ్వేమీ అనుకోవని పరవాలేదులే" అని.............. అంటూ ముందరకాళ్ళకి బంధం వేసేస్తుంది మరి. ఇలాంటివి చాలా సార్లే అయ్యాయి లెండి. అందుకే ఈసారి మాత్రం ఎలాగైనా తను చేసి చెపితేనే వినాలి అని నేను పట్టుబట్టి కూర్చున్నాను.

సరే తనింకా రాలేదుగా అని ఎలాగో లంచ్ టైం అయ్యింది  కదాని భోజనం అయ్యిందనిపించానే కానీ ధ్యాసంతా సుమన మీదే . ఇన్ని మంచి క్వాలిటీస్ వున్న అమ్మాయి ప్రతిసారి ఇలానే ఎందుకు చేస్తుందా అని. వచ్చిన తరువాత మాత్రం ఇంక భూమ్మీద తను నిలబడదు, నన్ను నిలబడ నివ్వదు . అంత హడావిడి చేసేస్తుంది. ఈ లోపు ఎదురుచూడడం మాత్రం నేను ఎప్పుడు ఫేస్ చేసే పెద్ద బోరింగ్ ప్రోగ్రాం అనుకోండి. టైం 4 కాస్తోంది ఇంకేం వస్తుంది? ఒకవేళ ఫోన్ చేసినా ఇంక కుదరదు లేవోయ్ పిల్లలు స్కూల్ నుంచి వచ్చే వేళ్ళయ్యింది అంటుంది. అందుకని ఇంక నేను కూడా ఈ ఎదురుచూపులకు ఫుల్ స్టాప్ పెట్టి నా పిల్లలు వచ్చే వేళ్ళయ్యిందని లేచి వాళ్ళకు టిఫిన్ ఏర్పాట్లలో పడ్డాను.

తనంటే నాకు క్లోజ్ కనుక నిజంగానే మా మధ్య ఫార్మాలిటీస్ కి అంత ప్రాముఖ్యం లేదు కనుక సరిపోతోంది. ఇలా ఎదుటివాళ్ళ ఫీలింగ్స్ గురించి అంత శ్రద్ధ చేయని వాళ్ళు చాలామందే వుంటారు. కానీ రిలేషన్స్ ని జగ్రత్తగా మెయింటైన్ చెయ్యాలంటే మాత్రం ఇలాంటి చిన్న చిన్న విషయాలమీద శ్రద్ధ చాలా అవసరం. చిన్న ఫోన్ కాల్ లేదా మెసేజ్ పెట్టడం వల్ల అవతల వ్యక్తి మీద మనకున్న కేర్ ని , అభిమానాన్ని వ్యక్తం చేసినవాళ్ళమవుతాము . వాళ్ళు మనకు చాలా ఇంపార్టెంట్ అనే భావన అవతలి వారిలో మనమీద పాజిటివ్ ఫీల్ ని నింపుతుంది . దాని వల్ల ఆ ఇద్దరి వ్యక్తుల మధ్య బంధం మరింత బలపడుతుందనేది మాత్రం నిజం. ఇది కేవలం ఫ్రెండ్స్ వరకే కాదు తల్లిదండ్రులు – పిల్లలు, భార్య – భర్తలు, రిలేటివ్స్ఇలా ఎవరి మధ్యనైనా ఇటువంటి చిన్న కేర్ బంధాలను బలపరుస్తుందనేది నా అభిప్రాయం, నమ్మకం. మరి మీది?

చాణిక్య నీతి

చాణిక్య నీతి 

ఇవి  చదివినప్పుడు ఆ రోజులలో పాలనలో ఎన్ని జాగ్రత్తలు పాటించే వారో అనిపిస్తున్నాయి. పాలనలో కొన్ని ఖటినమైన, ఖచితమైన నిర్ణయాలు తీసుకోవడం ఎంత అవసరమో కదా .  ఎంతటి సన్నిహితులనైన మొహమాట పడకుండా కొన్నింటికి దూరంగా వుంచడం , కొందరు వ్యక్తుల వల్ల సమాజానికి దేశానికి నష్టం వాటిల్లుతుంది అనుకుంటే వారిని వెంటనే దూరం చేయడం లాంటి నిర్ణయాలను నాయకుడు తప్పకుండా పాటించాలి . ఓట్లకోసం నేరస్తులను రక్షించే పరిస్థితులు ఆ నాటి నాయకులకు లేకపోబట్టే కాబోలు ఈనాటికీ వారు చిరస్తాయిగా మన అందరి మనసులలో  జీవించే వున్నారు .

1. రహస్యం ఆయుధం లాంటిది. మన గుప్పెట్లో వున్నంతకాలం సురక్షితంగా వుంటాం.ఇతరుల చేతిలో పడిందా సంక్షోభమే ..

2. మన బలాన్ని మనం రహస్యంగా వుంచుకోవాలి . బలహీనతల్ని మరీరహస్యంగా వుంచుకోవాలి. ఈ విషయంలో తాబేలే మనకు ఆదర్శం . పై పొర చాటున తన పదాల్ని ఎంత జాగ్రతగా దాచుకుంటుంది.

3. చేయి విషతుల్యమైతే చేతిని తీసెయ్యాలి. కాలు విషతుల్యమైతే కాలునూ తెసేయాలి . ఆలస్యం చేస్తే ...  విషం నిలువెల్లా వ్యాపిస్తుంది. అవినీతి పరులూ నమ్మక ద్రోహులూ కాలకూట విషం కంటే ప్రమాదం. 

4. రాజధాని గుండె కాయ వంటిది. శత్రు గూఢచారుల ప్రాబల్యం అక్కడా విస్తరించిందంటే ... అది నాయకుడి వైఫల్యం, మొత్తం పాలనా వ్యవస్థ వైఫల్యం.

5. చిల్లుల పాత్రలో నీరు నిలువ ఎంత అసాధ్యమో ...  చంచల స్వభావుల నోట్లో రహస్యాలు దాగడమూఅంతే అసాధ్యం . అలాంటి వ్యక్తులకు కీలక సమాచారం తెలియనివ్వకూడదు .

కొన్ని ముత్యాలు

 కొన్ని ముత్యాలు మనందరి కోసం

1. నిజమైన పని ఇతరులకు సేవ చేయడమే .

2. వంద కళలలో ప్రవేశించడం కన్నా ఒక్క కళలో పరిపక్వత సాధించడం  మంచిది .

3. ఇతరుల కష్టాలలో పాలుపంచుకునే వారికి నిజమైన మిత్రులు లభిస్తారు .

4. పని చేసే ప్రతీసారి సత్ఫలితాలు రావు. కానీ పని చేయకపోతే ఏ ఫలితం ఉండదు .

5. నీవు సంతోషంగా ఉండు. నీ సంతోషాన్ని నలుగురితో పంచుకో. ఇదే అసలు సిసలైన సంతోష రహస్యం.

6. ఎంత ఉపయోగించినా తరగనిది , అరగనిది విజ్ఞానం.

7. కాలాన్ని సరిగ్గా నిర్వహించుకున్న వ్యక్తి, మనసును సవ్యంగా నిర్దేసించుకుంటాడు.

8. మనం నమ్మి పోరాడే క్రమలో ఓటమిని చూసి ధైర్యాన్ని వదులుకోకూడదు .

9. ఒక సజ్జనునికి చిరునవ్వు, దానగుణం, న్యాయబుద్ధి , మంచి మాటలు ముఖ్యం .

10. ఆత్మాభిమానం, పవిత్రహృదయం ఉన్న మనిషి, ధనంలేని పేదవాడైనా ప్రపంచంలో శ్రేష్టుడు.

స్నేహం విలువ

            

                  స్నేహం విలువ ఎంత                     

                    స్నేహం ఈ పదం విలువ అందరికీ తెలియదని నా అభిప్రాయం. తల్లిదండ్రులతో కూడా మాట్లాడలేని విషయాలు స్నేహితులవద్ద మనసు విప్పి చెప్పోచ్చంటారు . కానీ స్నేహితుడు/రాలు  అనుకునే వ్యక్తి కూడా అంత మంచిగా వుంటారనడానికి  నమ్మకం ఏమిటి? అందరూ ఆరోగ్యకరమైన ఆలోచనలతోనే వుంటారని ఎవరు చెప్పగలరు? స్నేహితులు అని మనం అనుకున్నట్టు అవతలి వారు వుంటారనటానికి దాఖలాలు లేవుగా. అదే వుంటే స్నేహం పేరుతొ ఈ రోజులలో ఇన్ని మోసాలు వుండవు. మరి ఈ విషయాన్నీ ఎవరు మనకు తెలియపరుస్తారు. 

       

                   ఒక వేళ ఎవరైనా  చాల గోప్యంగా వుంచవలసిన విషయాన్నీ స్నేహితుడు/రాలు  అని నమ్మి ఎవరికైనా చెబితే, ఆ హితుడనుకున్న వ్యక్తి ఆ విషయపు గాఢతను గ్రహించలేక దానిని బయటకు వెల్లడి చేస్తే  లేదా ............ఈ విషయంలో ఆడపిల్లలు మరీ జాగ్రత్తగా వుండాలంటాను నేను. పిల్లలు , పెద్దలు ఒకటి మాత్రం గుర్తు పెట్టుకోవాలి స్నేహం వేరు, స్వవిషయాలు వేరు అని.

                   తల్లిదండ్రులని భగవంతుడు ఇస్తాడు. కానీ స్నేహితులను మనమే ఎంచుకుంటాం . సరయిన వ్యక్తిని ఎంచుకున్నామా లేదా అనేది ఎప్పటికీ ఖచ్చితంగా చెప్పలేని విషయం. ఒక సినిమాలో డైలాగ్ వుంది. బహుశా మీకు తెలిసే వుంటుంది . "అవకాశాన్ని బట్టి మంచివాడు చెడ్డవాడిగా మారొచ్చు , అవకాశం  లేకపోతే చెడ్డవాడు కూడా చేతకాక మంచివాడిగా మిగిలిపోవచ్చు".  అవకాశాలను గురించి  మనిషి ముందే వూహించడం అంత సాధ్యం కాదు కాబట్టి అందరినీ నమ్మి మన జీవితంలో చెడుని (చేదుని) కొని తెచ్చుకోవడం మంచిది కాదని అందరూ తెలుసుకుని మన జాగ్రత్తలో మనం వుండాలి అనే విషయాన్నీ ఎప్పుడూ గుర్తు పెట్టుకోవాలి.

                   ఇప్పుడు పేపర్ల లోను , టీవీ లలోను చాలా మోసాల గురించి చదువుతున్నాము , వింటున్నాము. ఐనా మళ్ళీ మళ్ళీ మోసపోతూనే వున్నాము. నెట్ స్నేహాలతో మోసాల గురించి కూడా అందరికీ తెలిసిన విషయాలే.ఇవి ఎవరనేది తెలియని వారి వల్ల మాత్రమే , తెలిసిన వారైతే  పరవాలేదు అనుకోవడం పొరపాటే అవుతుంది. కాబట్టి తెలిసిన వారైనా తెలియని వారైనా మన జాగ్రత్త గురించి మనం కొంచెం శ్రద్ధ తీసుకోవడంలో తప్పులేదు కదా . చేతులు కాలాకా ఆకులు పట్టుకోవడం కంటే ముందుగా మెలకువగా వుంటే మంచిది కదా. 

దీని ఉద్దేశం అందరిని అనుమనించాలని కాదు కానీ మన జాగ్రత్త మనం తీసుకోవాలి.

            

                  

                

స్వాతి ముత్యాలు

కొన్ని "స్వాతి ముత్యాలు"

మనసులో ఎలాంటి కల్మషం లేకుండా మనిషి మనిషిగా జీవించడమే మహనీయత.

ఆడినమాట, గడిచిన కలం, వేసిన బాణం తిరిగిరానివి.

మౌనానికి మహత్తర శక్తి ఉంది. మంచి ఆలోచనలు, నిర్ణయాలు మౌనం నుంచే పుడతాయి.

ఉత్తమమైన స్వభావం అత్యున్నతమైన ఆభరణం.

మంచిపని ప్రతిదీ మొదట కష్టమనిపిస్తుంది.

చిన్న ఖర్చులే అని దుబారా చేయకండి. చిల్లు చిన్నదే అయినా పెద్ద ఓడ కూడా మునిగిపోతుంది.

ఆలోచించట మే కాదు, ఆచరణ ముఖ్యం – అదీ ఇప్పుడే ప్రారంభించాలి తప్ప రేపటికి వాయిదా వేయకూడదు.

మన అంతరాత్మయే మనకు మంచి స్నేహితుడు.

ఈ రోజును సద్వినియోగం చేసుకుంటే రేపటిరోజుకు నవ్వుతూ ఆహ్వానించ గలుగుతాం.

“స్వాతి” చినుకులు

“స్వాతి” చినుకులు

పని లోనే ఆనందించే వానికి ఫలితంపై ఆలోచన వుండదు.

తాము అనుసరించలేని మంచితనాన్ని చూసి ప్రతి వ్యక్తి భయపడతాడు.

హడావుడివల్ల ఎలాంటి లాభం వుండదు. ఇది వున్నవారు ఎప్పటికైనా నష్టపోతారు.

ప్రపంచం ఎలా వున్నా, నీవు నమ్మిన మంచి మార్గాన నీవు వెళ్ళు.

క్షణం సేపు కూడా భవిష్యత్ పట్ల విశ్వాసం కోల్పోవద్దు.

ఇతరుల విజయాలను మనస్పూర్తిగా అభినందించాలి.

ధర్మం వ్యక్తిని, సమాజాన్ని కూడా నియంత్రిస్తుంది.

నిజాయితీయే నిజమైన సంపద.

ఎంత ఉన్నతమైన పదవిని అలంకరిస్తే , అంత వినయంగా ఉండవలసివుంటుంది.

సమస్యను పెంచకు, ఆదిలోనే తుంచు.

భావ సమతౌల్యం

భావ సమతౌల్యం

కోపంలో సమాధానం చెప్పకు 

సంతోషంలో వాగ్దానం చెయ్యకు

వత్తిడిలో నిర్ణయం తీసుకోకు

అవసరం లేనిచోట అబద్ధం చెప్పకు

అదే ఎమోషనల్ బ్యాలేన్సంటే 

చాలా మంచి మెసేజ్ కదా . ప్రతీ వాళ్ళు దీనిని కంఠస్తం చేస్తే చాలా  నేరాలు జరగవు. 

అలాగే చాలా మంది బిపి లాంటి రోగాలు రాకుండా కూల్ గా వుంటారు .

పిల్లలకు చిన్నప్పటి నుండి చెపితే కొట్లాటలు, గొడవల జోలికి వెళ్ళాక పోవచ్చు .

ఆడపిల్లలపై ఆసిడ్ దాడులు, హత్యలు, అత్యాచారాలు చాలా కంట్రోల్ అవుతాయి కదా.

ఇంకెందుకు ఆలస్యం పిల్లలలో ఈ  గుణాలు చొప్పించడాన్ని మొదలు పెడదామా?